Το πρόγραμμά μου προέβλεπε φέτος για το Καλοκαίρι δέκα ημέρες διαμονής στην Ελλάδα και μετά επιστροφή στο Βερολίνο. Η περίοδος διακοπών έτυχε να είναι στις αρχές Αυγούστου, μάλλον συνηθισμένη και τουριστική για πολλούς.

27880

Ξημερώματα της ημέρας του ταξιδιού αποχαιρέτησα τον Βορρά της Ευρώπης και αναχώρησα από το αεροδρόμιο του Βερολίνου για την Αθήνα. Η ευχάριστη προσμονή να δω πάλι φίλους και συγγενείς εμπόδισε την σχετική ταλαιπωρία του ταξιδιού να μου χαλάσει τη διάθεση.

Άλλωστε μια μετακίνηση προσφέρει τόσες νέες εικόνες και κυρίως τη δυνατότητα να κάνει κανείς τις σκέψεις του και να συνειδητοποιήσει αρκετά πράγματα. Έχω προσέξει ότι με καλή προετοιμασία είμαι νοητικά στον προορισμό μου, πριν από το σώμα μου. Δεν κατάλαβα ποτέ την ερώτηση ταξιδιώτη που αμέσως μετά την άφιξη, αναφωνεί: “Φτάσαμε;;;”

Ένα από τα μυστικά για επιτυχημένα ταξίδια είναι να απολαμβάνει κανείς κάθε στιγμή και αντί να εκπλήσσεται να καταφέρνει να εκπλήξει θετικά το περιβάλλον του.

27884

Στην προκειμένη περίπτωση ίσχυσε μάλλον το αντίθετο και πρόλαβαν οι φίλοι μου στην πρώτη μας συνάντηση να μου επιφυλάξουν μια θερμή υποδοχή. Ακόμα και ο τετράποδος φίλος μου, ο Ερμής ήταν εκεί.

Ξέχασα τις όποιες προσαρμογές μετά το ταξίδι και η θετική ενέργεια που περίσσευε στον αέρα, μου έδωσε φτερά και την τρελή επιθυμία να προσφέρω τον καλύτερο εαυτό μου στη παρέα.

Δεν είναι φυσικά εφικτό να έχω οπτική αναπαράσταση ή αλλιώς φωτογραφία για κάθε γεγονός, αλλά όταν μπορώ αποθανατίζω τι στιγμή. Οι περισσότεροι βρίσκουν αναδρομικά την ιδέα μου σωστή.

27886

27893

Για πότε συγκεντρωθήκαμε και οργανωθήκαμε είναι ένα μυστήριο. Υπάρχουν βέβαια και αυτά τα μαγαζάκια που έχουν  κρύα ποτά, οπότε σε βάζουν σε ιδέες. Το συζητήσαμε και βρήκαμε τέλεια την πρόταση του φίλου μας του Νίκου να βρέξουμε τα κορμιά μας στην πισίνα φίλου. Πως γίνεται και θέλουν όλοι το ίδιο πράγμα; “Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τους φίλους μας” (συγγνώμη Μαρινέλλα).

Δεν πείραξε κανέναν το μέγεθος της πισίνας, ούτε τα μιγάκια που επέμεναν να μάθουν να κολυμπούν μαζί μας. Με υψηλή θερμοκρασία ακόμα και του νερού, δύο πράγματα μας ένοιαζαν. Καταρχήν να μην έχουμε καμμιά διακοπή ρεύματος και ζεσταθούν τα ποτά και δεύτερον μην χαθεί ο πιτσιρικάς που θα μας έφερνε τα φαγητά.

Ευτυχώς δεν είχαμε καμμία αναποδιά και προχωρήσαμε κανονικά στο πρόγραμμά μας.

Το γεύμα μας, συνόδευσαν σχόλια για την καθημερινή επικαιρότητα και φυσικά απαντήσεις στο ερώτημα, “πως θα σωθεί η χώρα;;”.27901

Οι επόμενες ημέρες με βρήκαν σε διάφορες συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις (πχ. εγκαίνια) της μικρής μας κοινότητας. Είναι εκπληκτικό πόσες νέες γνωριμίες κάνει κανείς, όταν αφεθεί στη ροή των γεγονότων. Βέβαια βοηθάνε και οι παλιοί φίλοι που ξεπροβάλλουν από το βάθος του χρόνου με περισσότερα άσπρα μαλλιά, ή και καθόλου μαλλιά και ρωτάνε αυθόρμητα σχεδόν πάντα, “που είσαι εσύ, χάθηκες;”

Είμαι σίγουρος ότι πιο σημαντικά είναι τα βιώματα των ανθρώπων και λιγότερο οι ηλικίες τους. Η νέα γενιά βλέπει τα πράγματα πιο αισιόδοξα και βρίσκει λύσεις σε ρουτίνες και εμμονές μας.

27904

Αγκαλιά λοιπόν με το νέο αίμα, μιλήσαμε για τον κόσμο και τα σχέδιά τους. Σαν συνομήλικος ένοιωσα την ορμή της επιθυμίας για να υλοποιηθούν τα όνειρα, έχοντας ταυτόχρονα στο μανίκι μου τον άσσο της εμπειρίας ενός μισού αιώνα.

Επειδή όμως είναι δύσκολο και ίσως απευκταίο να προσπαθεί να τα ελέγξει κανείς όλα, έχω καταλάβει από καιρό την αξία που έχουν οι ρυτίδες… Είναι οι ηλικιωμένοι γύρω μας, συγγενείς, γνωστοί και άγνωστοι.

Τους αναζητώ και συζητώ μαζί τους, κερδίζοντας έτσι μία άλλη ματιά από μιαν άλλη σκοπιά.

27911

Δεν είναι μόνο τα περισσότερα χρόνια τους, είναι αυτή η αίσθηση, του να ανήκει κανείς σε μια ομάδα, σε μια οικογένεια και κυρίως όλα τα συναισθήματα που έχουμε βιώσει.

“Δεν είναι άτυχος αυτός που μεγαλώνει, αλλά αυτός που δεν βιώνει”.

Αυτά που ζούμε, μας καθορίζουν και όπως λένε οι παλαιότεροι, “είμαστε αυτό που κάνουμε”.

Έτσι λοιπόν κύλησαν οι μέρες και μπόρεσα να βρεθώ με αρκετούς φίλους, κάποιοι από τους οποίους ήρθαν να με συναντήσουν για έναν καφέ. Η αλήθεια είναι ότι πιο συχνά ξεχνάγαμε τον καφέ και τα πίναμε, με κέφι και αφηγούμενοι ιστορίες.

27920

27924

27990

 

 

 

 

 

27982

27976

27974

 

 

 

 

 

 

Είναι σημαντικό κεφάλαιο για μένα οι φίλοι και ακόμα μεγαλύτερο οι καλοί φίλοι. Ας μην παρεξηγήσει λοιπόν κάποιος (-α) εάν δεν έχω φωτογραφίες από όλους σας, ούτε από όλα όσα ζήσαμε μαζί αυτές τις ημέρες του καλοκαιριού του 2015.

27995

Το ταξίδι της επιστροφής στη βάση μου ανήκει και αυτό στην μικρή μου ιστορία και ευτυχώς ήταν άνετο και χωρίς απρόοπτα.

Με περίμενε μια οικεία αβεβαιότητα στον ξένο τόπο, με την καλοκαιρινή της όμως φορεσιά. Αφού κατάφερα τα περισσότερα απ’ αυτά που είχα υπόψη μου, ετοιμάζω τώρα νέους στόχους και νέα “ταξίδια”.

Πολλά φιλιά στους φίλους μου! Στο επανιδείν!

Advertisements